+30 210 775 4825 info@drpapadimitriou.gr

Η Περιοδοντολογία

Η Περιοδοντολογία ασχολείται με τις ασθένειες του περιοδοντίου όπως επίσης και την υγιή διατήρηση αυτού. Το περιοδόντιο αποτελείται από τα ούλα και το περιρρίζιο, που είναι ο χαλαρός ιστός που βρίσκεται μεταξύ της ρίζας του δοντιού και του οστού. Είναι το μηχανικό τμήμα που συγκρατεί το δόντι μέσα στο φατνίο. Αυτός ο ιστός όμως μπορεί να πάθει φλεγμονές. Τότε μιλάμε για την περιοδοντίτιδα.

Για να προλάβουμε την δημιουργία περιοδοντίτιδας είναι σημαντικό να πηγαίνουμε συστηματικά στον οδοντίατρο μας για αφαίρεση της οδοντικής μικροβιακής πλάκας. Παρόλη την πρόληψη όμως μπορεί να παρουσιαστεί περιοδοντίτιδα και τότε είναι απαραίτητη η θεραπεία.

Περιοδοντίτιδα
Η περιοδοντίτιδα σε όλες της, τις μορφές δεν έχει ερευνηθεί πλήρως ακόμα. Γνωρίζουμε όμως πως υπάρχουν κάποιοι παράγοντες που μπορούν να την προκαλέσουν ή να βοηθήσουν την εξέλιξη της. Υπάρχουν συγκεκριμένα μικρόβια, τα οποία μπορούν να γίνουν το αίτιο της περιοδοντικής νόσου, όμως δεν νοσούν όλοι όσοι είναι φορείς αυτών των μικροβίων, καθώς έναν μεγάλο ρόλο παίζει και η κληρονομικότητα. Πολλοί ασθενής με περιοδοντίτιδα, αναφέρουν πρώιμη απώλεια δοντιών στο οικογενειακό τους ιστορικό. Για αυτό ευθύνεται ένα λάθος στο γενετικό υλικό το οποίο δεν αφήνει το σώμα να αντιμετωπίσει την φλεγμονή σωστά και οδηγεί σε υπερβολική αντίδραση του ανοσοποιητικού συστήματος και τέλος γίνεται η αιτία καταστροφής υγιούς ιστού. Για αυτόν τον λόγο τα μικρόβια εισχωρούν πιο βαθιά. Την συνέπεια αυτή , μπορεί να την διαγνώσει και να την μετρήσει ο/η οδοντίατρος. Αν η απώλεια πρόσφυσης του ούλου επάνω στο δόντι είναι μεγαλύτερη από 3,5mm δεν μπορεί κανείς να το αντιμετωπίσει κατάλληλα στο σπίτι και να το καταπολεμήσει για αυτό χρειάζεται επαγγελματική φροντίδα.

Επιπρόσθετα αίτια εμφάνισης της περιοδοντικής νόσου μπορεί να είναι το κάπνισμα και το άγχος.

Μορφές περιοδοντίτιδας
Υπάρχουν δύο είδη περιοδοντίτιδας που όμως συχνά ο ένας τύπος μπορεί να εξελιχθεί και στον δεύτερο. η ταχέως εξελισσόμενη (επιθετική) και η χρόνια περιοδοντίτιδα.

Η χρόνια περιοδοντίτιδα χαρακτηρίζεται από αιμορραγία των ούλων, ουλίτιδα. Σε προχωρημένο στάδιο παρατηρείται αύξηση του βάθους της ουλοδοντικής σχισμής (ο χώρος ανάμεσα στο δόντι και στο ούλο , που ονομάζεται περιοδοντικός θύλακος. Αργότερα αποδομείται και σταδιακά καταστρέφεται το φατνιακό οστό, που οδηγεί στην υποχώρηση των ούλων. Μερικές φορές παρατηρείται περιοδοντικό απόστημα κι εκροή πύου.

Η διαδικασία αποδόμησης των ούλων έχουν σαν συνέπεια στους ασθενείς συχνά μια δυσάρεστη γεύση στο στόμα και μία τυπική δυσάρεστη οσμή .

Σε προχωρημένο στάδιο αρχίζουν τα δόντια να κουνιούνται. Αρχικά κουνιούνται τα δόντια μόνο με δυνατή πίεση, αργότερα όμως αρκεί η πίεση που ασκεί η γλώσσα. Στη χειρότερη περίπτωση πρέπει να αφαιρεθούν κάποια δόντια δεδομένου ότι δεν είναι δυνατή η σταθεροποίηση τους. Αντίθετα τα βακτηρίδια που βρίσκονται στον περιοδοντικό θύλακα μπορούν να μολύνουν και άλλα δόντια.

Η επιθετική μορφή περιοδοντίτιδας δεν αναγνωρίζεται εύκολα με μια απλή ματιά μέσα στο στόμα. Τα ούλα μπορεί να δίνουν μία υγιή εντύπωση. Μετά από εξέταση των περιοδοντικών θυλάκων με έναν καθετήρα γίνονται εμφανείς οι φλεγμονές και η αιμορραγία των ούλων. Η επιθετική περιοδοντίτιδα επιδεινώνεται ραγδαία κα συναντάται κυρίως σε νεαρές ηλικίες.

Θεραπεία
Η διαδικασία της θεραπείας περιλαμβάνει και στις δύο μορφές περιοδοντίτιδας αρχικά έναν καθαρισμό των δοντιών (Αποτρύγωση), με αυτόν τον τρόπο καθαρίζεται η περιοχή κάτω από τη γραμμή των ούλων, ανάμεσα στα ούλα και τη ρίζα του δοντιού που η πρόσβαση είναι δύσκολη. Μετά από 4 εβδομάδες γίνεται έλεγχος . Σε περίπτωση που η περιοδοντίτιδα δεν έχει υποχωρήσει, θα ακολουθήσει καθαρισμός εκ νέου. Ο ασθενής προσλαμβάνει παράλληλα αντιβιοτικά.
Τα αποτελέσματα ελέγχονται συστηματικά. Αν δεν παρατηρηθεί πρόοδος απαιτείται χειρουργική παρέμβαση.

Bei jedem Schritt ist eine gute Mitarbeit des Patienten Voraussetztung für einen Erfolg und v. a. für den dauerhaften Erfolg. Denn wie zu Beginn erklärt, handelt es sich bei der Parodontitis meist um einen Erbdefekt, so dass das Risiko eines erneuten Ausbruchs der Parodontitis stets hoch ist.

Aus diesem Grund müssen auch in Zukunft ->PZRen durchgeführt werden. Die Häufigkeit beträgt 2 – 4 mal pro Jahr.

Wechselwirkungen zwischen der Parodontitis und dem gesamten Organismus
Die Parodontitis wurde lange Zeit verkannt. Inzwischen weiß man aber, dass durch diese chronische Entzündung Diabetes begünstigt wird, und das Risiko für koronale Herzkrankheiten, die zum Herzinfarkt führen können, steigt. Weiterhin fand man einen Zusammenhang zwischen der Parodontitis und Frühgeburten bzw. Spontanaborten.

Die Parodontitis beeinflusst jedoch nicht nur innere Vorgänge, sondern ist umgekehrt auch ein Spiegelbild für innere Prozesse. Magen-Darm-Erkrankungen können eine Parodontitis auslösen, und viele Medikamente haben die Ausbildung einer ->Gingivitis oder Parodontitis als Nebenwirkung.

Diese Sachverhalte bestärken die Notwendigkeit der Behandlung einer Parodontitis, einer Vorbeugung und die Zusammenarbeit von Patienten, Zahnärzten und Hausärzten in gegebenen Fällen.